Historia tatuażu

Tatuaże

Historia tatuażu

Historia tatuażu sięga odległych czasów. Jej korzeni doszukać się można w czasach prehistorycznych, z których pochodzą malowidła w grobowcu czy zapiski o człowieku z wytatuowaną głową, który przynosił informacje.

Wśród Chrześcijan tatuaż był początkowo symbolem wiary, dlatego wzory tatuażu były ściśle związane z kręgiem religijnym, dominowały krzyże, sylwetki świętych. Po pewnym czasie jednak tatuaż zaczął być traktowany jako barbarzyństwo i grzech, gdyż głosy z ambony mówiły, iż człowiek powstał na obraz i podobieństwo Boga, dlatego wszelka ingerencja w ciało ludzkie była krytykowana.

Tatuaż był natomiast charakterystyczny dla ludzie plemiennych, gdzie często miał znaczenie hierarchizacji czy informował o gotowości do dorosłego życia.
To właśnie od ludzi plemiennych tatuaż został rozpowszechniony. Miało to związek z przemieszczaniem się ludzi z różnych kontynentów, a takimi byli niewątpliwie marynarze, którzy podróżując po świecie zafascynowali się malunkami na ciele i zapragnęli je posiadać. Odwiedzając nowe miejsca propagowali rozwój tatuażu, który eksponowali na swoich ciałach.

Zupełnie inaczej z tatuażem było we Francji. Tam, w ubogich dzielnicach miasta, pielęgniarki tatuowały jednakowy wzór matce i dziecku, by nie doszło do pomyłki i zamiany dzieci.

Tatuaż rozpowszechnił się również podczas wojny. Często był on wykonywany po to, b ułatwić ewentualną identyfikację zwłok. W tym czasie zyskał on wielu zwolenników, dzięki czemu wykonujący tatuaż mieli szansę uczyć się na swoich kolegach z armii a przeżywszy wojnę wielu z nich zdecydowało się na założenie studiów tatuażu. Doświadczenie nabyte w okresie wojennym pozwoliło im na zdobycie dużej rzeszy nowych klientów chcących zafundować sobie wzór na ciele.